Ben hazan mevsimi doğmuşum. Eylülün başında, rüzgarın eylül akşamlarının tenini okşayıp geçtiği vakitler...Hep kışa çalmışım mayamı belki bir gün tutar ümidiyle. İnsanlar kışı çıkarmayı beklerken aradan, ben kışa söylemişim türkümü. Yollar açılırken bir bir, ben sana menfezler kazmışım yollar altında. Bahar soluklarken soğuk vurgunu söğüt; ben sana salmışım dallarımı güzün başında.Üşürken sen martın kıştan arta kalan soğuğunda, ben sana vermişim yazdan aldığım sıcak nefesi.
Şimdi de ayları peşisıra dolayıp sana getirdim 24'üne çıkan günleri. Bugün bir ay kaldı tanışmamıza. O günkü kadar heyecanlı kalbim, bir ay sonrası kadar ter ü taze duygularım.Bilmek istiyorsan hala: Kördüğüm...
Ama nereden bileceksin değil mi. Daha bir ay tanışmamıza... Nasıl mı tanıyacaksın beni: Yüzümde güzden artık bir tebessüm...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder